h t t p : / / c d . u q . p l
             M P 3    

   Początki formatu MP3 (MPEG Layer 3) sięgają aż do roku 1989. Wtedy bowiem, utworzono standard MPEG Video w którym wykorzystano po raz pierwszy kompresję dźwięku o mało mówiącej nazwie : MPEG Audio I Layer 2. Format ten charakteryzował się dość dużą kompresją przy niewielkiej utracie brzmienia i jakości. Przez klika lat był on standardem mało rozwijanym. Dopiero w 1993 roku inżynierowie i programiści z instytutu ISS Fraunhofer z Niemiec, opracowali udoskonalony format MPEG Audio, czyli Layer 3. Który oferował doskonałą jakość przy dość niskiej przepustowości - zapewniając tym samym bardzo małe rozmiary pliku. Bowiem we wstępnej formie standard MP3 został utworzony dla celów telekomunikacyjnych. Świadczyć o tym może fakt iż za pomocą sprzętowych koderów i dekoderów (montowanych na złączu ISA) transmitowano dla stacji radiowych informacje o olimpiadzie w Albertville. Dopiero na początku 1996 roku zaczęto zapisywać strumień MPEG Audio Layer 3 w formie plików o charakterystycznym rozszerzeniu *.mp3. I w ten sposób rozpoczęła się ekspansja tego formatu w domowych pecetach.

   Szzzzyyyy ! Nic nie słychać !

   Dźwięk zapisywany był od wielu lat w formie cyfrowej - jednak przez tą samą ilość latek programiści zastanawiali się jak zmniejszyć jego rozmiary. Początkowo stosowano proste algorytmy, które nie pogarszały dźwięku, ale były mało wydajne (2:1). Wkrótce zaczęto korzystać z dobrodziejstw ADPCM (4:1,6:1), ale jakość pozostawiała wiele do życzenia. Dopiero format MPEG Audio pokazał wyższość nad wszystkimi dostępnymi formatami. Opiera się on głownie na algorytmie znanym z kompresji MPEG Video, który usuwa nadmiar informacji o obrazie i kolorze którego człowiek nie jest w stanie wyraźnie zobaczyć. Tutaj jednak skorzystano z bardzo znanej zależności - a mianowicie czasowego i stałego maskowania dzwięków. Dzięki temu, czego nie słyszymy jest usunięte przez kompresor (enkoder), przez rozbicie fali harmonicznej za pomocą FFT (Fast Fourier Transform - Szybkiej Transformaty Fouriera) a następnie ponowne skompilowanie z usuwanięciem słabo słyszalnych pasm. Aby zapobiec znacznej stracie jakości w "puste" miejsce wstawiany jest model psychoakustyczny dźwięku, generowany w czasie rzeczywistym. Oprócz kompresji pojedynczego kanału zastosowano także kompresję kanałów - która tylko w przypadku różnicy pomiędzy nimi zapisuje dodatkowe informacje, stąd format Joint Stereo. Tak skompresowana muzyka oprócz dzielenia na ramki, dodatkowo kompresowana jest metodą Huffmana, po czym każda ramka zapisywana jest na dysku twardym, bądź transmitowana przez sieć (Internet , linię ISDN).

  Dla ludzkiego ucha dźwięk w większości wypadków jest identyczny z materiałem wyjściowym - jeżeli użyjemy odpowiedniej przepustowości dla strumienia równego od 96 do 320 kbps. Dzięki temu pliki są standardowo 10/12-krotnie mniejsze niż zapisany binarnie strumień PCM. Różnicę bardziej obrazuje fakt iż 3,5 minutowy utwór w formacie CD-Audio zajmuje około 37MB, gdy ten sam plik MP3 o prędkości strumienia równego 160 zajmie 3,8 MB.

   Jak tego słuchać ?

  Pierwszą, rzeczą która potrzebna jest do odsłuchania plików MP3 jest sam komputer lub coraz bardziej popularny przenośny odtwarzacz, który dzisiaj wbudowany jest w niektóre Discman-y lyb wieże stereo. W przypadku komputera wymagany jest oczywiście odpowiedni program do dekompresji plików MP3. Takich aplikacji na rynku są setki, jeśli nie tysiące i to pod każdy popularny system operacyjny. Dla serii Windows najlepszym programem będzie darmowy Winamp.

   Skąd brać MP3 ?

   W czasach kiedy w Internecie nie było czegoś takiego jak prawa autorskie, prawie pod każdym hasłem MP3 dostępnych było tysiące - w gruncie rzeczy nielegalnych utworów. Dzisiaj nie ukrywając też są one dostępne jednak aby je zdobyć trzeba trochę poszukać. Możemy także posłuchać legalnych plików MP3 udostępnionych w licznych serwisach takich jak Strefa Wirtualnej Polski. Jednak zamiast ściągania plików możemy także samodzielnie je utworzyć, co wydaje się bardziej sensowne w przypadku gdy mamy zwykły modem. Nie wymaga to dużej wiedzy i specjalnego oprogramowania. Aby wykonać taki plik nie potrzebujemy jak kiedyś osobnego ripper-a i enkoder-a. Na rynku bowiem istnieje kilkadziesiąt takich programów i co najważniejsze darmowych ! Co do ich jakości trudno mieć zastrzeżenia, jednak jakość generowanych plików trudno porównać do płatnych programów jak np. Audiocatalyst. Kupując nagrywarkę i dostając do niej odpowiednie oprogramowanie zazwyczaj także dostajemy programy do tworzenia plików MP3. Rippery i enkodery wbudowane są w m.in NTI CD Maker, Nero Burning ROM oraz WinOnCD i coraz bardziej popularny CD-Mate.

      
 
copyright  by brokenweb  1999 - 2003   /   all rights  reserved  /  copy  and  reproduction   prohibited  by  international law